Ποιμαντική Διακονία στο χώρο της Υγείας

Σέ ὅλη τήν ἱστορία της, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καί ἰδιαίτερα τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, εἶχε πάντοτε μιά ἀναπτυγμένη καί ἀξιοπρόσεκτη διακονία στό χῶρο τῆς ὑγείας.    Διαβάστε περισσότερα...




Ποιμαντική Σκέψη της Εβδομάδος

9 Μαΐου 2018

H αλλαγή μας μετά την Ανάσταση

Με τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Κυρίου όλα στον κόσμο αλλάζουν. Δεν μπορεί να μείνει τίποτα, όπως ήταν πριν. Έτσι, καλούμαστε να αλλάξουμε και εμείς.

Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι τι πρέπει να αλλάξουμε; Οι περισσότεροι θέλουν να βελτιώσουν τις βιοτικές τους συνθήκες, ώστε να ζήσουν πιο «άνετα», χωρίς πόνο και δυσκολίες. Επίσης, θέλουν την υγεία τους και γι’ αυτό κάνουν υπερβολικές προσπάθειες να καλυτερεύσουν τη φυσική τους κατάσταση. Όσο σημαντικά και να φαίνονται αυτά σε κοσμικό επίπεδο, παραμένουν ανεπαρκή για να εξασφαλίσουν την αλλαγή που θα φέρει τη χαρά της Ανάστασης.

Η αφετηρία και το τέρμα της αλλαγής μας ως ανθρώπινα όντα δεν βρίσκεται στην ατομικότητα του καθενός, αλλά στη σχέση μας με τον Άλλο. Ο Ιησούς, με τη Σταύρωση και την Ανάστασή του μάς καλεί να μπούμε σε μια αιώνια σχέση αγάπης μαζί του και να καρποφορήσει αυτή η σχέση μέσα από μια σχέση κοινωνίας με όλον τον κόσμο. Δεν έρχεται ως μια υπερδύναμη ή ως νομοθέτης να επιβάλει την αλλαγή στην ανθρωπότητα. Έρχεται στον κόσμο «πράος και ταπεινός στην καρδιά», γεμάτος από αγάπη και αποδοχή, σε εμάς που είμαστε στερημένοι από αγάπη και ελπίδα, και μας καλεί να πορευθούμε μαζί του και όχι μόνο. Ζητάει να Τον ερωτευθούμε! Για να τον ευχαριστήσουμε και να ανταποκριθούμε στη δική του αγάπη, θα αλλάξουμε εκούσια. Αν αλλάξουμε, είναι επειδή αυτή η σχέση, αυτός ο έρωτας, θα μας αλλάξει.

Δεν είναι εύκολο να αλλάξουμε, να θεραπευτούμε από τα σωματικά και ψυχικά μας άλγη και να ολοκληρωθούμε ως πρόσωπα. Για να αλλάξουμε πρέπει να ενταχθούμε σε μια επίπονη θεραπευτική προσπάθεια που προϋποθέτει άσκηση, υπομονή και αφοσίωση. Πολλοί άνθρωποι σήμερα θέλουν να βελτιώσουν τη ζωή τους άμεσα και να θεραπευτούν ανώδυνα, χωρίς να υποστούν καμία ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο που ζουν.

Ωστόσο, πρέπει να παραδεχθούμε ότι η θεραπευτική αγωγή που χρειάζεται ώστε να επιτευχθεί μια αλλαγή στον εαυτό μας, μπορεί να προκαλέσει φόβο και ανησυχία διότι θα ανατρέψει τη ζωή μας και θα είναι διαφορετική από αυτήν που γνωρίζουμε. Η θεραπευτική αγωγή δεν θα μας αφήσει να ζήσουμε πια εγκλωβισμένοι σε μια ανώριμη πλάνη του εαυτού μας. Θα απαιτήσει να αντικρίσουμε τον εαυτό μας με ειλικρίνεια˙ να γνωρίσουμε αυτό που είμαστε και να αποδεχτούμε αυτό που δεν είμαστε· να αποβάλουμε τους φόβους που έχουμε για να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε˙ να υπερβούμε τον εαυτόν μας και να γίνουμε πράοι, ταπεινοί και δεκτικοί, όπως είναι ο Χριστός. Έτσι, αυτή η γνώση, αποδοχή και υπέρβαση θα μας ζωογονήσει και θα γίνουμε μια νέα κτίση, μια αληθινή ύπαρξη. 

Βέβαια, η αλλαγή του εαυτού μας δεν είναι ένα αποκλειστικό κατόρθωμα του εαυτού μας. Είναι ένα δώρο του Αγίου Πνεύματος, που μας καθαγιάζει˙ που είναι το απαύγασμα του Πατρός˙ που γνωρίζει το πλήθος των αμαρτιών μας˙ που είναι Πνεύμα σοφίας και συνέσεως˙ που με την ευθύτητά του γεμίζει τον ψυχικό μας κόσμο˙ πού, μέσα στην τρικυμία της ζωής αυτής, είναι το ήρεμο λιμάνι μας˙ που μας στηρίζει όταν γλιστράμε˙ που μας οδηγεί προς το συμφέρον μας, ώστε να απολαύσουμε τους θησαυρούς του μέλλοντος αιώνος.

+ΣΚΚ